Typisch Engels zijn de rode brievenbussen, de thee met melk, het links rijden en de zwarte taxi’s. Wie Engeland bezoekt, valt meteen op hoe anders het er is dan op het vasteland. Sommige tradities zijn eeuwenoud, andere zijn gewoon nooit veranderd. Hieronder vind je de bekendste en meest herkenbare typisch Engelse dingen en gewoontes op een rij.
Thee: het meest typisch Engelse ritueel
Nergens ter wereld wordt thee zo serieus genomen als in Engeland. Een kop thee is het antwoord op vrijwel alles: verdriet, vreugde, een slecht weer of een goed gesprek. De typisch Engelse manier om thee te drinken is met een scheutje melk, soms met suiker, en vrijwel altijd uit een echte mok. Een theezakje volstaat, maar echte liefhebbers zweren bij losse thee.
De “afternoon tea” is een stap verder. Dat is een combinatie van thee, kleine sandwiches, scones met clotted cream en jam, en kleine gebakjes. Traditioneel wordt dat ergens tussen 15:00 en 17:00 uur geserveerd. In hotels en tearooms zijn de prijzen hiervoor flink gestegen; naar schatting betaal je in 2026 al snel 30 tot 60 pond per persoon in een gerenommeerd etablissement in Londen.
Links rijden en andere verkeersgewoontes
In Engeland rijdt iedereen links. Dat is voor bezoekers uit Nederland even wennen, zeker als voetganger bij het oversteken. Engeland rijdt al eeuwen links en heeft die gewoonte nooit losgelaten, ook niet toen de rest van Europa in de twintigste eeuw naar rechts overstapte. Op rotondes rijdt het verkeer met de klok mee, precies andersom dan in Nederland.
Zebrapaden heten in Engeland “zebra crossings” en zijn er in verschillende varianten. De bekendste is de Pelican crossing, met stoplichten. Voetgangers hebben er duidelijk voorrang zodra zij de weg op stappen. Dat wordt ook serieus genomen.
Rode brievenbussen, telefooncellen en zwarte taxi’s
De rode brievenbus is een van de meest herkenbare symbolen van Engeland. Ze staan op straathoeken door het hele land en zijn al decennialang in gebruik. De ronde, vrijstaande varianten stammen uit de negentiende eeuw. Hetzelfde geldt voor de rode telefooncel, ontworpen door architect Giles Gilbert Scott in de jaren twintig van de vorige eeuw. Tegenwoordig zijn veel telefooncellen omgebouwd tot kleine bibliotheekjes, laadpunten voor telefoons of kunstinstallaties.
De zwarte taxi (officieel de Hackney Carriage) is een Londense klassieker. Chauffeurs van deze taxi’s moeten “The Knowledge” halen, een uitgebreid examen waarbij zij uit hun hoofd alle straten en bezienswaardigheden van Londen leren. Dat duurt gemiddeld twee tot vier jaar. Het zijn daarmee waarschijnlijk de best geïnformeerde taxichauffeurs ter wereld.
Typisch Engels eten en drinken
Naast thee is het “Full English Breakfast” een begrip op zich. Dat bestaat uit gebakken eieren, bacon, worstjes, gebakken tomaat, champignons, gebakken bonen (baked beans) en toast. Soms zit er ook een zwart worstje bij: black pudding, gemaakt van varkensbloed. Niet voor iedereen, maar wel typisch Engels.
Fish and chips is een ander voorbeeld. Gefrituurde vis (meestal kabeljauw of schelvis) met dikke frites, bestrooid met zout en azijn, en geserveerd in papier. In vrijwel elk stadje staat wel een chippie, zoals de Engelsen de fish-and-chips-zaak noemen. Het eten wordt traditioneel rechtstreeks uit het papier gegeten, staand op straat.
Marmite is een broodsmeersel op basis van gistextract. De smaak is sterk, zout en een beetje bitter. Engelsen zijn er dol op of kunnen het absoluut niet uitstaan. “Love it or hate it” is zelfs de officiële slogan van het merk, en die beschrijft de nationale beleving precies.
De wachtrij als nationale sport
Engelsen staan in de rij. Altijd en overal. Wie voor zijn beurt gaat, maakt een ernstige faux pas. De wachtrij (de “queue”) is heilig. Dat geldt bij de bushalte, de supermarkt, de kassa en zelfs op een druk trottoir. Buitenlanders die onbewust voordringen, worden met een beleefde maar ijzige blik gecorrigeerd.
Die beleefdheid is typisch Engels in bredere zin. Engelsen zeggen “sorry” voor van alles en nog wat, ook als zij zelf niets fout hebben gedaan. Een vreemde die per ongeluk tegen jou aanbotst, zegt “sorry” voordat jij het kunt doen. Dat kan voor buitenlanders verwarrend of grappig zijn, maar het is oprechte sociale code.
Pub-cultuur en zondagse tradities
De pub (kort voor “public house”) is de sociale hartklop van Engeland. Het is niet alleen een plek om te drinken, maar ook om te praten, te dartsen, pubquizzen te spelen en buurtgenoten te ontmoeten. Een goede pub heeft een open haard, houten meubels, bier aan de tap en een vaste stam. Het pint bier (568 ml) is de standaard maat. In Engeland wordt bier overigens vaak op kamertemperatuur geserveerd, of iets koeler dan Nederlanders gewend zijn.
Op zondag eet een groot deel van Engeland een “Sunday roast”. Dat is een warme maaltijd met gebraden vlees (kip, rund, lam of varken), aardappelen, groente, Yorkshire pudding (een soort gebakken beslag) en veel jus. Families en vrienden komen hiervoor samen, thuis of in de pub.
Koninklijke familie en nationale trots
De Britse koninklijke familie is voor veel Engelsen een bron van trots en vermaak tegelijk. Grote gebeurtenissen als kroningen, huwelijken of begrafenissen worden massaal gevolgd en gevierd. Souvenirshoppen rond Buckingham Palace, Windsor Castle en Tower of London liggen vol met mokken, theeblikken en theedoeken met koningsportretten. Dat is geen toeval: de koninklijke familie is een exportproduct geworden.
Andere typisch Engelse gewoontes en symbolen
- Cricket en voetbal: cricket is de zomersport bij uitstek, kalm en langzaam. Voetbal (soccer voor Amerikanen) is het nationale passieproject het hele jaar door.
- Openbaar park: Engelse steden hebben opvallend veel parken. In Londen zijn Hyde Park, Regent’s Park en St. James’s Park vrij toegankelijk en druk bezocht, ook bij bewolkt weer.
- Het weer als gespreksstarter: het Engelse klimaat is grillig en regenachtig. Dat maakt het weer het meest geliefde gespreksonderwerp bij onbekenden. “Lovely day, isn’t it?” klinkt ook als het bewolkt is.
- Dubbeldekkerbussen: de rode dubbeldekker (Routemaster) is in Londen zo iconisch als de Tower Bridge. Inmiddels rijden er ook moderne versies van.
- Bonfire Night: op 5 november herdenken de Engelsen de mislukte aanslag op het parlement in 1605 met vuurwerk en vreugdevuren. Guy Fawkes, de bekendste betrokkene, is sindsdien een nationaal figuur geworden.
Engeland heeft een eigen manier van leven die je nergens anders precies zo tegenkomt. Van de onwankelbare trouw aan de wachtrij tot de dagelijkse thee, van de rode brievenbus tot de Sunday roast: typisch Engelse gewoontes zijn vaak oud, soms eigenzinnig en altijd herkenbaar. Wie er eenmaal mee in aanraking is gekomen, herkent ze meteen als hij terugkomt.
